Chagrijnig,
tsja, zelf heb ik helaas niet zo`n glimlach gezicht en kreeg ik vroeger, zelfs
als ik op stap was, vaak te horen: “jeetje wat kijk jij chagrijnig zeg!!”, en
dat terwijl ik dat helemaal niet was! Ik heb gewoon geen omhoog krullende mondhoeken.
Ik heb meer het trieste clowns mondje DNA zullen we maar zeggen..
Gelukkig kan
ik glimlachen en genieten van de dingen die ik doe of meemaak, tijdens een
regenbui ineens een prachtige regenboog zien of als ik ergens wandel of loop
een prachtige bloem tegen komen ergens
verlaten tussen de stoeptegels, of zoals nu, de rijp aan de bomen en het
heerlijke winterse weer, of door de dingen die ik knutsel…
Als ik
buiten loop, of ergens onderweg ben, valt het mij op dat er zoveel mensen een
chagrijnig gezicht hebben en ik vraag mij af waarom dat eigenlijk komt, want ik
denk niet dat iedereen hetzelfde DNA heeft als ik. (trieste clowns mondje). Man
of vrouw, het maakt niet uit, allemaal hebben ze een soort van zelfde blik op
hun gezicht, op de fiets in de auto, lopend achter de kinderwagen.. Het maakt
niet uit waar ik ze tegen kom.
Ik zie
zelden mensen die lachen, fluiten, neuriën of zingen onderweg. Kijk eens goed als je in de rij bij een kassa
staat, vooral als het druk is, … zie jij weleens iemand met een glimlach op
zijn/haar mond staan?? Ik niet.. ik zie ernstige gezichten, nadenkend of zich
ergeren aan de lange wachtrij of dat de caissière niet opschiet.. tuurlijk heb
ik ook… ik sta altijd in de verkeerde rij, maar als ik dan kijk naar de dingen
om mij heen, die oude dame met de gekke handschoenen of dat kindje die allerlei
vragen stelt aan haar moeder.. ja dat tovert een glimlach op mijn gezicht. Is
de mens dan zo veranderd dat er geen aandacht meer is voor die kleine dingen
die het allemaal zo`n stuk leuker maken in het leven? Zijn we allemaal zo
ernstig geworden en ons niet meer bewust van onze omgeving of onze naasten? Zijn
we dan zo vol met zorgen en verdrinken wij erin?? De tegenwoordige tijd…..
iedereen die voor zichzelf is… de wereld die veranderd… ik snap dat de mens dan
ook veranderd, maar van lachen ga je vooralsnog niet dood… Hooguit kan je buikpijn krijgen…
Ik zou
willen dat het woord chagrijnig voltooid verleden tijd word… dat de mensen weer
vriendelijker zijn, er gefloten, gezongen, gelachen wordt op straat.. gewoon…… genieten…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten